همه چی از ۲۲ آبان شروع شد
و الان که دیگه تموم شده
فقط چند ساعته که اومدم خونه
ولی درد بدتر و بدتر میشه
جسمی نه....روحی فقط
هیچ وقت یادم نمیره.حتی اگه فراموشی بگیرم
بدترین تجربه بود
نه فقط برای من برای همه افراد مثل من...
فقط اینو مطمئنم
دیگه هیچ وقت اون آدم قبلی نمیشم
خسته ام از تظاهر به خوبی
اشک های گاه و بی گاه بدجور منو لو میدن
اشک هایی که هیچ اختیاری براشون ندارم
برچسب:
نویسنده: سارا مقدم